• 'ons kan niks gebeuren'

ONS KAN NIKS GEBEUREN Een voorstelling over wat dementie teweeg kan brengen. Ontvangst met koffie en thee om 19.00 uur. De voorstelling begint om 19.30 uur 

Een op de vijf mensen zal een vorm van dementie krijgen.

Ondanks de veelheid aan informatie, boeken en films wordt men toch nog vaak overvallen door de problematiek en de consequenties van deze ziekte én hoe daar dan mee om te gaan.

Menselijk contact is van levensbelang

Maar als de contactsleutel kwijt is? Als de logica verdwijnt en de woorden hun inhoud verliezen, als de ‘gesprekspartner’ lijkt te verdwijnen; dan wordt het zoeken. Dat kan hopeloos lijken. Betutteling, onbegrip, wanhoop en zelfs boosheid liggen op de loer. Begrip, acceptatie, mededogen zijn mooie woorden… Een moeizaam en vaak eenzaam pad.

De voorstelling

Paul en Janine worden geconfronteerd met een diagnose die ze niet willen horen: dementie. Janine belandt in de rol van patiënt en Paul wordt mantelzorger. Een onomkeerbaar proces van vallen en opstaan begint. Met ongeloof, angst, boosheid en om het verdriet draagbaar te maken de nodige humor; tot het verval compleet is.

Paul moet voortdurend schakelen en dealen met weer een nieuwe situatie. Alle zekerheden en patronen verdwijnen en daarmee ook zijn partner, zijn maatje. Hij ondervindt steun van zijn omgeving maar of ze hem echt begrijpen?

Ondanks alles wil Paul contact houden met zijn levensmaatje. Hij zoekt door middel van afstemming, rust en respect naar communicatie die nog wel mogelijk is: lichaamstaal, de taal van de klank en de kracht van de emotie, de rust van de adem.

Een heel lang rouwproces; uiteindelijk kan een afscheid een verlossing worden.

Doel       

Wij willen ons publiek, binnen het bestek van 1½ uur, het verloop van een dementieproces laten meebeleven (de ziekte van Alzheimer is een van de vele vormen van dementie).

In acht delen komen een aantal fases en mogelijke verschijningsvormen beknopt aan de orde. De vergeetachtigheid, de karakterverandering, de wisselende emoties, de aftakeling en het decorumverlies, tot en met de dood.

Vooral de rol en de specifieke problematiek van de mantelzorger wordt duidelijk belicht,

zoals de belofte om de patiënt niet naar een verpleeghuis te laten gaan, het isolement enz.

Hiermee hopen we op meer begrip voor de patiënt, maar vooral ook voor mantelzorgers. De herkenning en de erkenning van de problematiek kan hun wellicht  tot troost en steun zijn.

Na de voorstelling is er gelegenheid om met de spelers te praten over de ervaringen, de dilemma’s, de keuzes en de gekozen benadering. Dit ook weer in relatie met (mantel)zorg.

Doelgroep                 

Deze voorstelling is bedoeld voor iedereen die te maken heeft of krijgt met mensen die lijden aan dementie: familie, mantelzorgers, vrijwilligers, leerlingen en professionals in de ouderenzorg en verder iedereen die in het onderwerp geïnteresseerd is.

De makers

JAN RAUH (Academie voor Expressie Utrecht 1973)

HELMA GIEBELS (Toneelacademie Maastricht 1979)

TRUDY SCHAMBERGEN (Academie voor Expressie Utrecht 1975)

werkten naast hun theaterwerk vele jaren aan een benaderingsvorm voor mensen in de laatste fasen van dementie (de miMakkusmethode. www.mimakkus.nl ). Ook gaven ze jarenlang les aan de opleiding en begeleidden studenten in de verpleeghuispraktijk.     

© Cultureel Centrum Elckerlyc